خوردگی داغ و رشد لایه اکسیدی (TGO) عوامل مخربی در پوشش های سد حرارتی (TBC) هستند که در شرایط کاری منجر به شکست پوشش می شوند. در مطالعه حاضر رفتار خوردگی داغ و تغییرات TGO برای TBC های که لایه رابط آن با روش های اسپری پلاسمای اتمسفر (APS) و پاشش حرارتی سوخت اکسیژن با سرعت بالا (HVOF) اعمال شدند ارزیابی شده است. هر دو نوع پوشش برای شرایط یکسان تحت آزمایش خوردگی داغ سیکلی با دمای 1100 درجه سانتی گراد در معرض نمک های مذاب Na2SO4 و V2O5 قرار داده شدند سپس ریزساختار آن ها با استفاده از تصاویر میکروسکوپ الکترونی (SEM) و آنالیز پراش پرتو ایکس (XRD) بررسی شده است. همچنین تغییرات ضخامت TGO در سیکل های مختلف با استفاده از نرم افزار Image J و تصاویر SEM اندازه گیری شده است. نتایج نشان می دهد با نفوذ مذاب نمک های خورنده و واکنش آن با لایه YSZ یک تغییر فاز از تتراگونال به مونوکلینیک برای زیرکونیا اتفاق افتاده است و همچنین با تخلیه ایتریا از ساختار پوشش، محصولات واکنشی YVO4 برای TBC ها به وجود آمده است. تحمل سیکل خوردگی داغ TBC ها و رفتار رشد TGO نشان می دهد پوشش های که لایه رابط آن ها با روش HVOF اعمال شده است عملکرد بهتری نسبت به روش APS نشان می دهند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDf) مراجعه فرمایید.متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

کلیکس (4) آرن های بیس کراون -6 ((BC6و بیس کراون - 5 ( (BC5 در کنفورماسیون متناوب 1 و 3 قادر به کمپلکس کردن یون لانتانیم(III)  در حلال متانول هستند. مطالعه تعیین ثابت پایداری کمپلکس های تشکیل شده به روش طیف سنجی فرابنفش و مرئی و برازش یارانه ای داده ها بیان کننده تشکیل کمپلکس 1 :1 (فلز: لیگاند) در هر دو سیستم می باشد. لیگاند 5 BC در مقایسه با6 BC از توانایی بالاتری در کمپلکس کردن یون لانتانیم برخوردار بود و این نتیجه متناظر با ثابت پایداری گزارش شده در منابع برای اترهای تاجی 18- کراون- 6 و 15- و یا بنزو- 15- کراون- 5 و دی بنزو-18- کراون- 6 در حلال استونیتریل است.

Progressive collapse studies generally assess the performance of the structure under gravity and blast loads, while earthquakes may also lead to the progressive collapse of a damaged structure. In this study, the progressive collapse response of concentrically braced dual systems with steel moment-resisting frames was assessed under seismic loads through pushover analysis using triangular and uniform lateral load patterns. Two different bracing types (X and inverted V braces) were considered, and their performances were compared under different lateral load patterns using the nonlinear static alternate path method recommended in the Unified Facilities Criteria (UFC) guideline. Eventually, the seismic progressive collapse resistance of models was compared to their progressive collapse response under gravity loads. These studies showed that models under the seismic progressive collapse loads satisfied UFC acceptance criteria and limited rehabilitation objective. The structures had better performance under seismic progressive collapse than models under gravity loads because of more resistance, ductility, suitable load redistribution, and more structural elements that participated in load redistribution. Furthermore, despite studies on progressive collapse under gravity loads, the dual system with X braces showed better progressive collapse performance (more resistance, residual reserve strength ratio and ductility) under seismic loads than the model with inverted V braces.